Meningen over grading, logistiek, lease returns, compliance en waarom je ERP denkt dat een pallet een product is.
Geschreven door mensen die deze discussies echt in magazijnen hebben gevoerd.
Drie mensen, drie beelden in hun hoofd, nul afstemming.
Jij zegt "Grade B". Je koper ziet lichte krasjes. Je magazijn ziet een gebarsten bezel en een ontbrekende toets. De leasemaatschappij ziet iets waar 120 euro herstelling in gaat. Iedereen hoorde dezelfde twee woorden. Niemand zag dezelfde laptop.
Lees verder ->
Een grafrede voor de CSV die je deal sloopte.
Je exporteert hem. Je maakt hem netjes. Je mailt hem naar 40 brokers. Tegen donderdag zijn drie items verkocht, twee opnieuw gegrade en heeft eentje een barst in het scherm die niemand zag. Tegen vrijdag doet iemand een bod op een spook. De CSV is niet het probleem. De workflow die er een nodig heeft wel.
Lees verder ->
Een Proustiaanse meditatie over magazijntracking en de menselijke conditie.
Je hebt die pallet nodig. Die met de gemengde EliteBooks. Vanmorgen stond hij in Zone B. Of was het Zone C? Dave weet het, maar Dave is lunchen. Dave is altijd lunchen wanneer topologie existentieel wordt.
Lees verder ->
Je auditor kan tellen. Kan je systeem dat ook?
Een moderne Dell Latitude heeft twee NVMe-drives. Dat zijn twee wis-certificaten per toestel. Je systeem zegt "laptop gewist". De ADISA-auditor zegt: "toon me beide certificaten." Je kan er een tonen. De andere 340? Ongemakkelijke stilte.
Lees verder ->
De SLA zei tien. De realiteit had andere plannen.
340 laptops van een bank via een leasemaatschappij. Het manifest zei Dell Latitude 5430. De eerste doos bevatte ThinkPad T14s. De chargeback werd in Excel berekend. De settlement werd betwist omdat niemand het eens was over wat "cosmetische schade" betekende. Een play-by-play van alles wat misliep.
Lees verder ->
Hoeveel je betaalt om een systeem levend te houden dat maar een persoon begrijpt.
Het werd in 2014 gebouwd door een contractor die Raymond heette. Raymond is weg. De documentatie is een post-it en een gebed. Elke change request kost 30K euro. Elk nieuw veld duurt drie weken. Maar het werkt. Min of meer. Zoals navigeren op de sterren werkt.
Lees verder ->
En drie consultancysessies gaan dat niet oplossen.
Je betaalde 80K euro voor een ERP-implementatie. De consultant beloofde dat de magazijnmodule ITAD aankon. Zes maanden later staat een pallet gemengde HP EliteBooks met drie toetsenbordlayouts geregistreerd als een "product" met aantal 1. De ERP is niet kapot. Hij is gebouwd voor een ander universum.
Lees verder ->
Hoe een sector die gevoelige data verwerkt op een chatapp draait.
Zevenenveertig antwoorden. Twee zijn relevant. Een is een GIF. De secundaire ITAD-markt verhandelt jaarlijks miljarden euro, en een verontrustend deel daarvan wordt onderhandeld tussen een duimpje omhoog en een voice note opgenomen op de A10.
Lees verder ->
Een verhaal over vaste prijzen in een bewegende markt.
Je prijsde die lot van 500 stuks op 150 euro per stuk omdat hij de vorige keer daarvoor verkocht. "Vorige keer" was zes maanden geleden. De markt verschoof. Je kreeg een bod. Je nam het. Drie andere kopers hadden 195 euro betaald. Dat is 22.500 euro marge die verdampte omdat je pricingstrategie een herinnering was.
Lees verder ->
Een veldgids voor het vertrouwensprobleem waar niemand over wil praten.
Je maakte 45.000 euro over naar een bedrijf waarmee je twee keer handelde. De goederen kwamen aan. De helft kwam niet overeen met de omschrijving. Je geld terugkrijgen duurde vier maanden en een advocaat die per uur factureert. Op een bepaald moment vroeg je je af wie duurder was: de advocaat of de slechte deal.
Lees verder ->
Een necrologie voor een bestandsformaat dat nooit zoveel macht had mogen krijgen.
Het begon als een handige spreadsheet. Daarna werd het de ruggengraat van een secundaire markt van miljarden euro. Het wordt gemaild, doorgestuurd, geprint, gemarkeerd, genegeerd, bijgewerkt soms, en uiteindelijk vervangen door de volgende. De stocklijst is geen tool. Het is een copingmechanisme.
Lees verder ->
Het telefoontje van 45 minuten dat niet nodig zou mogen zijn.
Elke deal begint met hetzelfde ritueel: de koper belt, vraagt naar de staat, hoort "Grade B" en besteedt daarna 45 minuten aan de vraag wat dat precies betekent. Dit is geen communicatieprobleem. Het is een standaardisatieprobleem met het hoedje van een communicatieprobleem op.
Lees verder ->
Hoe R2-auditvoorbereiding verandert van "drie mensen, twee weken" naar "trek het rapport".
Het is maandag 8 uur. De R2-auditor staat in de lobby. Je compliance manager is op de parking en snelwandelt. De certificaten zitten in vier systemen. De keten van bewaring leeft deels in software, deels in iemands hoofd en deels in een map met "NIET VERWIJDEREN (oud)".
Lees verder ->
De Dell van de bank. De HP van het ziekenhuis. De ThinkPad van het advocatenkantoor.
Die laptop in receiving? Daar kunnen financiele dossiers, patientgegevens of juridische correspondentie op staan waar een privacyjurist van gaat huilen. Elk toestel dat je magazijn binnenkomt is een tikkende klok. De vraag is niet of het gevoelige data bevat. De vraag is hoe gevoelig.
Lees verder ->
De revisie van 2025, uitgelegd voor mensen die liever hardware testen dan standaarden lezen.
Clear, Purge en Destroy blijven de drie categorieen. Maar de uitgebreidere richtlijnen voor moderne opslagmedia, strengere verificatie-eisen en nadruk op documentatie per toestel betekenen dat je huidige proces misschien gaten heeft. Laten we ze vinden voor je auditor dat doet.
Lees verder ->
Hoe e-waste-regelgeving ITAD-logistiek in Europa stilaan hertekent.
Vroeger stuurde je die pallet end-of-life servers van Brussel naar je verwerkingspartner in Polen zonder erbij stil te staan. Toen kwamen de Basel Amendments. Nu heb je prior informed consent, correcte classificatie en een papieren spoor nodig waar een forensisch accountant trots op zou zijn. Welkom in 2026.
Lees verder ->
Drie PE-mails in je inbox deze week. Dat is geen toeval.
De ITAD-sector heeft zijn MSP-moment. Private-equityfirma’s cirkelen rond en zoeken platformen om te consolideren. Bedrijven die recurring revenue, gestandaardiseerde processen en schaalbare operations kunnen bewijzen worden overgenomen. De rest wordt uit de markt gedrukt. Welke ben jij?
Lees verder ->
Hoe refurbishment van conferentiebuzzword naar echt businessmodel ging.
Iedereen zet "circulaire economie" op zijn beursstand. Minder mensen kunnen uitleggen wat dat betekent op dinsdagmiddag. Refurbishment was vroeger wat je deed als een toestel te goed was om te shredderen en te slecht om aan volle prijs te verkopen. Nu is het een markt van 36 miljard euro met eigen supply chains, standaarden en acroniemen.
Lees verder ->
Remote work veranderde niet alleen waar mensen werken. Het brak je terughaalproces.
Het oude model: medewerkers geven toestellen terug aan IT, IT zet ze op een pallet, jij haalt de pallet op. Het nieuwe model: 200 medewerkers in 200 huizen, 6 landen en een logistieke uitdaging die je magazijn eenvoudig doet lijken. Het ITAD-proces begint met het toestel terugkrijgen. En dat is nu het moeilijke stuk.
Lees verder ->
Een nuchtere blik op wat AI echt doet in ITAD. Minder spannend, nuttiger dan je denkt.
Nee, een taalmodel kan niet zien of die ThinkPad een gekraste palmrest heeft. Maar het kan wel tonen dat je testing queue op dinsdag drie dagen vastloopt, dat je Grade C-toestellen 15% te laag geprijsd zijn en dat je lease-return-doorlooptijd 40% langer is dan nodig.
Lees verder ->
Wat er gebeurt als beide kanten dezelfde cijfers zien.
De lease return is klaar. 340 laptops getest, gegrade en gewist. De chargebackregels uit het contract zeggen 400 euro per ontbrekend toestel. Het systeem telde de ontbrekende toestellen. De settlement berekende zichzelf. De klant keek ze na. Niemand maakte ruzie. Niet omdat iedereen lief wilde zijn, maar omdat er niets te betwisten viel.
Lees verder ->
Residual value, chargebacks en het gat van 50K euro tussen "fair market" en "fixed purchase".
De lease zegt "fair market value". Jij ziet 280 euro per laptop. De lessor ziet 180. Het verschil, maal 400 toestellen, is 40.000 euro. En dan hebben we de chargebacks voor de 12 toestellen met gebarsten scherm nog niet meegerekend die je team als "minor cosmetic" grade. Woorden zijn duur als ze niet gedefinieerd zijn.
Lees verder ->
Hoe vier concurrerende bieders je meer vertellen dan je spreadsheet ooit zal doen.
Je prijst lots al tien jaar op dezelfde manier: kijk wat gelijkaardige stock vorige keer deed, corrigeer voor conditie, voeg marge toe en hoop op het beste. Dat werkt. Tot de markt beweegt en jij de laatste bent die het merkt. Veilingen zijn niet alleen een verkoopkanaal. Ze zijn een pricing-orakel.
Lees verder ->
Verloren efficientie is niet dramatisch. Het lekt langzaam weg in uren, fouten en gemiste omzet.
Niemand loopt een magazijn binnen en verliest in een dramatisch moment 180.000 euro. Het gebeurt in stapjes van vijf minuten: serienummers opnieuw intikken, pallets zoeken, afspraken uit e-mail reconstrueren, wachten tot systemen synchroniseren, grading aan de telefoon uitleggen. Tel het op. Ga daarna even zitten.
Lees verder ->
Waarom multi-tenant isolation in de database moet zitten, niet in de applicatie.
Je concurrent gebruikt hetzelfde platform. Kan die je inventory zien? Je prijzen? Je klantenlijst? Als het antwoord afhangt van de applicatielaag die "gewoon correct werkt", heb je een architectuurprobleem vermomd als feature.
Lees verder ->
En hoopt dat er in die 59 minuten niets veranderde.
Sync jobs zijn de ducttape van enterprise software. Ze verbinden systemen die nooit bedoeld waren om met elkaar te praten, op een schema dat gekozen werd omdat iemand zei "elk uur lijkt prima". Dan wordt een asset verkocht op minuut 12, opnieuw verkocht op minuut 47 en krijgt de sync op minuut 60 een zenuwinzinking.
Lees verder ->
Barcode erin. Asset eruit. Certificaat eraan. Klaar.
Je hebt geen 200 endpoints nodig. Je hebt drie dingen nodig: scan een barcode en krijg de asset, update de asset en krijg bevestiging, genereer een certificaat en krijg een PDF. Al de rest is een gesprek tussen je systemen waar geen mens bij hoeft.
Lees verder ->
Het verhaal van de eerste regel code en waarom niemand zei: "laten we wachten tot januari".
25 december 2025. Iemand draaide npx create-next-app terwijl de rest van de familie ruziede of Die Hard een kerstfilm is. De eerste hero section werd geschreven, de volgende ochtend herschreven en de dag erna opnieuw. Sommige dingen in software veranderen nooit. Beginnen is er zo een.
Lees verder ->
Waarom ITAD pas nu tools krijgt die echt voor ITAD gebouwd zijn.
Elke andere sector kreeg decennia geleden eigen software. Healthcare kreeg Epic. Bouw kreeg Procore. Zelfs hondenkappers hebben planningsapps. ITAD? "Gebruik gewoon de magazijnmodule in je ERP." Of: "Heb je een custom Access-database geprobeerd?" De sector die miljarden aan assets verwerkt moest zich behelpen. Tot nu.
Lees verder ->
Een verslag van de bar op de ITAD-conferentie.
Het is 21 uur. De sessies zijn voorbij. Iedereen zit aan de hotelbar, en het gesprek is hetzelfde als vorig jaar: de tools zijn slecht, de processen manueel, de grading inconsistent, de stocklijsten onbetrouwbaar. Iedereen knikt. Iedereen is het eens. Iedereen gaat naar huis en opent maandagochtend dezelfde spreadsheet.
Lees verder ->