Je zette die lotprijs op €150/stuk. De markt had €195 betaald.

Je prijst een lot van 500 stuks op €150 per stuk omdat het zes maanden geleden daarvoor verkocht. De markt is veranderd. Je krijgt één bod. Je neemt het aan. Later blijkt dat drie andere kopers €190 hadden betaald. Dat is €20.000 die je nooit ziet.

Je veilt het. Vier bieders concurreren. De prijs eindigt op €195 per stuk. De markt vertelde wat het waard was. Jij luisterde. Je marge zegt dank u.

Een koper kaapt je veiling in de laatste seconde. Je krijgt €28.000 in plaats van de €35.000 die twee andere bieders hadden betaald als ze tien seconden extra hadden gehad. De koper is blij. Jij niet.

Anti-sniping verlengt de veiling. De andere bieders reageren. De prijs blijft stijgen. Eindresultaat: €34.500. De verkoper krijgt faire waarde. De koper heeft het verdiend.

Je hebt een magazijn vol gemengde mid-grade voorraad die niemand wil aan je vraagprijs. Je verlaagt de prijs. Nog niets. Je verlaagt opnieuw. De voorraad schrijft af terwijl je wacht.

Een Engelse veiling met een startprijs die de markt echt aanvaardt. Twee bieders komen opdagen, competitieve druk doet de rest, en het lot beweegt in dagen in plaats van maanden. (Dutch clock staat op de roadmap als je wil dat de prijs vanzelf daalt.)

De veiling eindigt vrijdag om 18:00. Niemand is er om te reconciliëren. Tegen maandag is de winnaar stilgevallen, de tweede bieder verdergegaan en staat de voorraad nog beschikbaar in je ERP omdat niemand het resultaat ergens copy-pastete.

De cron draait. Hij kiest de winnaar, markeert de betaling als vastgelegd uit de escrow deposit, zet de voorraad in Core over naar de koper, sluit het lot en schrijft de settlement weg. Geen manuele reconciliatie. Geen “wacht, is die veiling eigenlijk gesloten?” Maandagochtend staat er een rij in de database die exact zegt wat er gebeurde.