Disposition preferences: leg vast wat ermee moet gebeuren

Sommige klanten willen hun afgeschreven hardware gerefurbisht en aan een tweede leven geholpen; sommige hebben een beleid dat zegt dat er niets intact het gebouw verlaat; de meeste zijn pragmatisch en laten de ITAD beslissen. De dispositievoorkeur legt die intentie vast bij intake en reist mee met de aanvraag tot in de Sourcing inbox, zodat de ITAD weet wat hij prijst voordat hij een getal typt.

Wat de klant kiest

Dispositie is de laatste sectie van de nalevingsstap in de aanvraagwizard, geen eigen stap. Drie opties: hergebruik bij voorkeur, alleen recyclage, of geen voorkeur. Het is één veld voor de hele aanvraag. Er is geen override per apparaat; een klant die twee categorieën anders behandeld wil, dient twee aanvragen in, wat hem meteen ook twee schonere biedingen oplevert.

Dispositie is geen databehandeling

Dezelfde nalevingsstap stelt een aparte vraag over data: of de apparaten data dragen, en of de klant logische gegevenswissing, fysieke vernietiging of beide wil. Die twee uit elkaar houden telt. “Alleen recyclage” zegt wat er met de doos gebeurt; “fysieke vernietiging” zegt wat er met de schijf gebeurt. Een klant kan een laptop hergebruikt willen zien en zijn originele SSD versnipperd, en de aanvraag kan precies dat zeggen.

Hoe de ITAD het leest

Op het request detail in Sourcing staat de dispositievoorkeur bij de andere eisen — vereiste certificeringen, vereiste services, methode van datavernietiging, of er een ESG-rapport verwacht wordt — boven het manifest. Een partij recente Latitudes met “hergebruik bij voorkeur” wordt geprijsd als hardwarewaarde die naar de klant terugvloeit. Een partij met “alleen recyclage” wordt geprijsd als dienstverlening, en het nettobedrag voor de klant kan negatief worden wanneer de vereiste services meer kosten dan het hardwarebod. De klant ziet dat getal voordat hij gunt. De handleiding kan een verrassend cijfer niet redden met poëzie, en de wiki evenmin.

Waarom één veld, en vroeg

Omdat het dure misverstand in trade-in niet de prijs is, maar de aanname achter de prijs. Een ITAD die offreerde voor resale en aan het laadperron te horen krijgt dat alles gerecycleerd moet worden, heeft dezelfde namiddag een margeprobleem en een klantprobleem. De voorkeur op de aanvraag zetten betekent dat elk bod tegen dezelfde verwachting geschreven is. Wat er bij receiving ook gebeurt — en graderen gebeurt nog altijd bij receiving — niemand kan zeggen dat het hem niet verteld is.