Storagequota & uploadlimieten: Bewijs heeft een meter nodig

ITAD-bewijs is bestandszwaar: foto’s, certificaten, ondertekende documenten, rapporten, supportbijlagen, evidence packages. Opslag kan niet eeuwig onzichtbaar blijven. Op een bepaald moment moet het platform weten hoeveel een tenant gebruikt en wat er bij de limiet gebeurt.

Wat meetelt

Het opslaggebruik van een tenant dekt de operationele bestanden in Supabase Storage: documenten, foto’s, handtekeningen, evidence en aanverwante uploads. Avatars staan apart. Het gebruik rolt op per tenant, zodat pakketlimieten en de opslagviews van admin over hetzelfde getal praten. Het pakket zet de quota — 0 GB op free, 5 GB op starter, 25 GB op professional, onbeperkt op enterprise — en een platform admin kan die per tenant overschrijven wanneer het contract iets anders zegt.

Waarschuwingen

Het platform toetst het gebruik periodiek aan de quota en stuurt een opslagwaarschuwing wanneer een tenant 80, 90 en 100 procent passeert, één keer per drempel. Dat geeft admins tijd om het gebruik te bekijken, het pakket op te waarderen of legitieme vergissingen op te ruimen. Bewijs hoort niet te sneuvelen omdat niemand de meter zag knipperen.

Uploads blokkeren

Wanneer een tenant over de quota gaat, worden nieuwe uploads geblokkeerd op de bewaakte paden met de blokkeringsnaam storage_limit_exceeded. De blokkering is expliciet: de gebruiker ziet dat opslag het probleem is in plaats van een mysterieuze uploadfout. Mysterieuze uploadfouten zijn hoe supportwachtrijen tanden krijgen.

De adminview

/admin/storage geeft platformmedewerkers het beeld over tenants heen: totaal aantal bytes en documenten, aantal tenants, gebruik per tenant met bewerkbare quota in GB, de grootste bestanden, een opsplitsing per bestandstype, een bucketoverzicht en een groei- en kostenprojectie. De opslaginstellingen staan op dezelfde pagina — maximale bestandsgrootte in MB, vervaltijd van ondertekende URL’s, toegelaten MIME-types en de TTL’s voor foto’s, documenten, evidence en ESG-bestanden. Storage health somt niet-gekoppelde documentrecords, verweesde bestanden en ontbrekende bestanden op, laadt rijen in begrensde stappen tot 200, en een opruimactie verwijdert die drie categorieën rommel. De billinginstellingen van de tenant tonen de pakketcontext die de tenant zelf ziet. Samen verbinden ze technische opslag met commerciële limieten zonder van elke PDF een financiële discussie te maken.

De purge

Per tenant is er een actie “Opslag wissen”, en dat is echt offboardinggereedschap, geen placeholder. Alleen een platformeigenaar mag hem draaien; elke andere platformrol krijgt een weigering aan serverzijde en er wordt niets verwijderd. Het venster laadt eerst een preview van precies wat zou verdwijnen — niet-gekoppelde documentrecords, records met ontbrekend bestand en verweesde objecten, met aantallen — vraagt dan de exacte organisatienaam, en zet de rode knop pas aan wanneer er iets te wissen valt en de naam klopt. Documenten met een levend zakelijk record worden niet meegeteld en niet aangeraakt; de purge verwijdert opslagrommel, geen bewijs. De uitkomst wordt fail-closed naar de activity audit geschreven, met de aantallen; kan het log niet geschreven worden, dan gebeurt de purge niet. Er is geen undo. Preview, naam, knop, rij. In die volgorde, elke keer.