Master items: een referentielijst voor terugkerende apparaten

“Dell Latitude 5430” is een product. “Dell Latitude 5430, 16GB RAM, 512GB SSD, i7-1265U” is een ander product. Vrije productnamen verbergen dat verschil, en de vijftiende typovariant verbergt het het best. De master items catalog op /settings/core/catalog is waar een tenant de toesteltypes die hij keer op keer ontvangt als gestructureerde rijen opschrijft, zodat het team hetzelfde apparaat elke keer op dezelfde manier beschrijft.

Wat op een master item staat

Een master item is een merk, een model, een optionele variant, een categorie, een set standaardspecificaties en een active-vlag. Dat is de hele rij, en die is bewust klein: het is een sjabloon om een toesteltype te beschrijven, geen prijsrecord en geen fotoalbum. De catalogpagina laat je team zoeken, filteren op categorie, items toevoegen en bewerken, de active-status togglen en items verwijderen waar dat mag.

Tenant-scoped, tenant-onderhouden

De catalogus is van de tenant. Elke organisatie bouwt en onderhoudt zijn eigen lijst onder Instellingen > Core > Productcatalogus; er ligt geen gedeelde platformlijst onder, dus een ITAD die op industriële printers focust en een ITAD die op Apple-laptops focust houden allebei een catalogus die op hun eigen dock lijkt. Begin met de toestellen die je het vaakst ontvangt. Levert een zoekopdracht niets op, wis dan eerst je filters voor je iets nieuws aanmaakt — de tweede rij voor hetzelfde model is hoe het vrije-tekstprobleem terugsluipt, ditmaal met een gestructureerd jasje aan.

Wat de catalogus niet is

Het is niet de asset inventory. De asset is het specifieke apparaat met serienummer; het master item is de productspecificatie. Eén master item, veel assets. Het platform scheidt ze bewust, zodat de staat van een asset (sold, retired, in-testing) niet lekt in de catalogusmetadata. Een rij in de catalogus beschrijft een soort ding. Een rij in de voorraad ís het ding.