Auto-grade: een knop, geen memo

Gedeelde gradingregels voorkomen dat twee testers dezelfde laptop in twee verschillende letters veranderen. Een machine die elke verplichte check haalde, mag geen "F2" worden bij de ene tester en "F3" bij de andere omdat ze om vier uur 's middags de regel anders herinnerden. De auto-grade engine vervangt de tester niet. Hij haalt het deel van het werk weg dat afhangt van onthouden welke drempel waar woont.

Wat hij voorstelt

De engine stelt twee van de vier sub-grades voor: de functional grade, gelezen uit de testchecklist, en de battery grade, gelezen uit de gerapporteerde batterijgezondheid. De cosmetic- en data-grade, en de overall letter, blijven de beslissing van de tester — de engine berekent geen overall grade, weegt geen dimensies tegen elkaar af en legt geen ondergrens op. Hoger is beter op elke schaal: F3 is een perfect functioneel resultaat, F0 functioneert niet.

Hoe de functional-regel werkt

De regels lopen van boven naar beneden en de eerste match wint. Een gefaalde test die als auto-fail gemarkeerd staat, geeft F0. Alle verplichte tests geslaagd en niets gefaald geeft F3. Alle verplichte tests geslaagd maar een optionele test gefaald geeft F2. Een gedeeltelijke pass — sommige geslaagd, de checklist niet af — geeft F1. Al de rest valt door naar F0. De checklist zelf komt uit het testsjabloon voor die categorie, dus "verplicht" betekent wat jouw organisatie zei dat het betekent voor laptops, niet wat het betekent voor monitoren.

Hoe de battery-regel werkt

Batterijgezondheid van 80 procent of hoger stelt B3 voor, 60 tot 79 stelt B2 voor, 30 tot 59 stelt B1 voor, en onder 30 — of helemaal geen batterijmeting — stelt B0 voor. Een ontbrekende batterij en een dode batterij zijn commercieel hetzelfde feit, dus krijgen ze dezelfde grade.

De kant van de tester

Op de Grading-tab van de testing detail verschijnt de suggestie naast de velden functional en battery, met voor elk een knop Voorstel toepassen. Eén klik schrijft hem in de grade; de tester mag nog steeds iets anders typen. De tester kiest ook de cosmetic-grade uit de defects die hij vastlegde, zet de data-grade, kiest de overall letter en de dispositie, en het platform blokkeert afronden zolang die velden ontbreken. De stap "typen uit het hoofd" is weg; de beslissing niet. Op een queue van 200 laptops is dat geen kleine winst.

Waar de criteria leven

De regels zitten in de tenant settings onder Core > Gradingregels — niet in code, niet in een Notion-doc. Die pagina bevat de grade bands per dimensie en de auto-grade regels zelf, en jouw organisatie kan de defaults overschrijven. Pas een regel één keer aan, en elke tester krijgt vanaf dat moment de nieuwe suggestie. De regel die vroeger in het hoofd van je meest ervaren tester woonde, woont nu waar de nieuwste hem kan lezen.